Nga Hysni Gurra:
Aksioni i fundit i Agron Shehaj për të mbledhur 100 mijë firma “në mbështetje të SPAK” po ngre më shumë pikëpyetje sesa besim në publikun shqiptar.
Përtej paketimit publik dhe retorikës së servirur si një nismë qytetare, duhet thënë qartë se çfarë përfaqësojnë këto firma në thelb: një mbledhje e strukturuar e të dhënave personale — emër, mbiemër, adresë dhe numër telefoni. Një proces i tillë nuk prodhon asnjë efekt juridik real, pavarësisht pretendimeve se këto lista mund të dërgohen në SHBA apo në Bruksel. Institucionet ndërkombëtare nuk funksionojnë mbi peticione informale të këtij lloji.
Kjo sjell menjëherë pyetjen thelbësore: për çfarë shërbejnë realisht këto të dhëna?
Në praktikë, ajo që ndërtohet është një bazë e pastër kontakti — një listë e gatshme për komunikim politik, mobilizim elektoral dhe ndikim të drejtpërdrejtë mbi qytetarët. Dhe kur një proces i tillë zhvillohet nën flamurin e “mbrojtjes së drejtësisë”, problemi nuk qëndron vetëm te metoda, por te sinqeriteti i gjithë nismës.
Këtu hyn në lojë një element që nuk mund të anashkalohet: hipokrizia politike. Nuk ka asgjë të keqe në ndërtimin e një baze mbështetësish. Kjo është pjesë e natyrshme e çdo aktiviteti politik. Por bëhet thellësisht problematike kur kjo maskohet si kauzë publike, ndërkohë që qëllimi real mbetet i pathënë.
Ironia bëhet edhe më e fortë kur kjo vjen nga një figurë që pretendon të jetë alternativë ndryshe nga sistemi ekzistues, duke kritikuar forma të njëjta sjelljeje që, në praktikë, po i përdor vetë.
Në thelb, çështja nuk është tek firmat dhe as tek SPAK. Çështja është tek mënyra se si trajtohen qytetarët: si mbështetës të ndërgjegjshëm apo si burim të dhënash për përdorim politik.
Sepse diferenca mes këtyre dy qasjeve është thelbësore dhe përcakton nivelin e respektit ndaj individit në një shoqëri demokratike.
Thënë më thjeshtë, aksioni i Agron Shehaj ngre paralele të forta me praktika që shqiptarët i kanë parë më parë — qoftë nga sulmet kibernetike të grupit iranian Homeland Justice, që ekspozuan të dhëna sensitive të qytetarëve, apo nga rrjeti i patronazhistëve të ndërtuar nga Edi Rama për kontroll elektoral.
Se me cilën prej këtyre metodave përputhet më shumë kjo nismë, kjo mbetet në gjykimin e çdo lexuesi që e ndjek me vëmendje realitetin politik në vend.